Het Verhalenarchief verzamelt persoonlijke verhalen: familiegeschiedenissen, vrolijke, droevige, alledaagse en soms wonderlijke lotgevallen. Het Verhalenarchief zoekt nu verhalen over de Bevrijding van Nederland in 1944-1945. Schrijf mee!
Dhr. G. Bohlken maakte de bevrijding van Indonesië mee. Hij zat met zijn moeder en jongste broer in vrouwenkamp 11 in Banjoebiroe. Zijn vader zat in mannenkamp 7. Daar kwamen zij achter door een Rode
Wat een gekkenhuis was ‘t plotseling. Na jaren van opsluiting, vernedering en willekeur van onze bezetters waren we vrij! Vier jaar hadden we niets gehoord van onze mannen. Leefden ze nog? Wisten ze
’s Nachts werkte ik in de bakkerij; overdag sliep ik in de barak waar het trage kampleven zijn gang ging. Tot ik op een middag wakker schrok van heftig rumoer over mij heen; schreeuwen, rennen, schu
December 1944 vond de Jap het nodig dat ik bij mijn moeder, drie zussen en broertje wegging. Uiteindelijk moesten we met zeshonderd jongens naar het 15de Bataljon in Bandoeng, vroeger een kazerne van
In de Werfstraatgevangenis in Soerabaja zat ik. Een jongen van vijftien, met veertien mannen in een driepersoonscel. Ongeveer 2450 (Indische) Nederlanders in totaal. Snakten naar zuurstof. Alleen wat
Dhr. G. Bohlken maakte de bevrijding van Indonesië mee. Hij zat met zijn moeder en jongste broer in vrouwenkamp 11 in Banjoebiroe. Zijn vader zat in mannenkamp 7. Daar kwamen zij achter door een Rode Kruis Transport. De kampen lagen slechts vijf kil